Monoton Diziler Yakınsak Mıdır?
Bir insan neden monoton dizi izler? Yani, işin içine felsefi bir boyut katacak olursak, birinin monoton dizilere sarması, kendi monoton hayatından bir kaçış arayışı olabilir mi? Yoksa, sırf “çalışan bir beyin” olarak tek düze hayatına minik bir renk katmak için mi?
Açıkçası, monoton diziler izlerken biraz kendimi kaybediyorum. Öyle ki, bazen izlediğim dizilerin baş karakterlerine o kadar bağlanıyorum ki, onların hayatlarındaki karmaşayı, sorumsuzluklarını, romantik ilişkilerindeki dramayı o kadar fazla sahipleniyorum ki, bir sabah, banyoya girip aynaya bakarken, “Ya ben de neden hayatımda bu kadar drama yaratmadım?” diye düşünüyorum. O zaman bu yazıyı yazmaya karar verdim.
Ama durun, “monoton diziler yakınsak mıdır?” sorusu ne demek?
Monoton Diziler ve Yakınsama: Her Şey Birbirine Bağlı mı?
Matematiksel bir terim olan yakınsaklık, iki şeyin birbirine yaklaşması ya da birbirine gitmesi anlamına gelir. Şimdi bu terimi monoton dizilerle ilişkilendirmek biraz zor olabilir ama ben deneyeceğim. Hadi, biraz daha eğlenceli düşünelim; belki de tüm monoton diziler bir şekilde “yakınsar” ama biz bunu izlerken fark etmiyoruz.
Çünkü monoton diziler çoğu zaman birbirine benzer temalarla ilerler. Hayatındaki tüm sıradanlıkları, işyerindeki stresleri, tek düze ilişkileri filan bir kenara bırakıp, bir zamanlar çok ama çok sevdiğiniz diziyi açıyorsunuz. Ne oluyordu? Genelde bir karakterin hayatı önce kabusa dönüyordu, sonra bir şekilde aynı döngü içinde bir çözüm buluyordu. Bunu bazen bir tık daha abartarak anlatıyorum ama gerçek şu ki, monoton dizilerin başlarına, karakterlerine ve olay örgüsüne baktığınızda, birbirine o kadar yakın bir yapıyı fark ediyorsunuz ki, eğer bir matematiksel teoriye göre izlerseniz, evet, yakınsak diyebilirsiniz.
Herkesin Hayatında Bir “Monoton Dizi” Vardır
Benim hayatımda mesela her hafta sonu gittiğim aynı kafe var. Aynı sandalyeye oturuyorum, bir şekilde yine aynı kişiyle göz göze geliyorum (ki bu kişi genelde garson oluyor), aynı siparişi veriyorum, o “bütün gün çalışıyorum ama aslında hiçbir şey yapmıyorum” havasını bir şekilde hissettiriyorum. Tamam, bazen biraz çikolatalı pasta yerken bir bardağa bakıp derin düşüncelere dalıyorum ama bu düşünceler de tamamen bir tür monotonluk yaratıyor.
O yüzden, monoton diziler yakınsak mıdır? sorusu aslında “Hayatımda ne kadar sıklıkla dizi gibi, tekdüze ama bir şekilde yine de izlenmeye değer anlar yaşıyorum?” diye kendime sormamla ilgili bir şey.
“Yaşamak Benim İçin Bir Dizi Gibiydi…”
Bunu söylediğimde, muhtemelen arkadaşlarım hep benimle dalga geçiyor. O kadar çok felsefi takılıyorum ki, sıradan olayları bile “dizi bölümü gibi” yaşamaya başladım. Mesela geçen gün ofiste çalışırken bir anda bilgisayarım bozuldu. Ama dikkat! Bu sıradan bir durum değil, çünkü aniden bozulmuştu. Hani, o an birdenbire hayatımda çok dramatik bir an yaşanacakmış gibi hissettim. Durumum tıpkı “Diziyi izleyenlerin önceden bildiği, ama kahramanın geç fark ettiği bir an” gibiydi.
Bir yanda çalıştığım işler, bir yanda halledemediğim projeler ve bir yanda da beni sinirlendiren bilgisayar. Hangi dizideydi bu ya? Neyse… Dönüp baktığımda, aslında bu olayda da bir tür “yakınsama” gördüm. Yani, monoton dizilerde gördüğümüz o klasik döngü, benim de hayatımda izlediğim her anla yakınsa bir şeylere dönüşüyordu. Sonunda bilgisayarım düzelmişti, o kadar klişe bir “happy ending”di ki.
Monoton Dizi ve Kendi İçimdeki Savaş
Tabii, monoton dizilerde gördüğümüz gibi, kendi içimde de bir savaş vardı. Savaş demişken, işte o anlardan birini anlatayım. Geçen hafta yine normal bir akşam iş çıkışı kafede otururken, gözlerim karşıdaki televizyonda oynayan dizideydi. Biri başka birine bağırıyor, diğeri ona “Hayır, hayır! Bu kadarını hak etmiyorum!” diye yanıt veriyor. Bir anda aklımdan şu geçti: “Yani, gerçek hayatta da bu kadar drama var mı?”
Ve işte o an, bakışlarım ekrana kitlendi ve kendimle konuştum:
İç sesim: “Bunlar da ne biçim insanlar ya? Niye bu kadar birbirlerine bağırıyorlar?”
Ben: “Senin hayatın da zaten o kadar monoton ki, buna takılman normal. Kimse seni dizi gibi bir dünya içinde görmek istemiyor, ama biz buradayız işte. Gerçek hayat da bir dizi gibi.”
İç sesim: “Ama bak, sen hala bir karar veremedin. Hangi diziyi izlesek? Yine aynı monotonluğu…”
Ben: “Ah, tamam ya! Monoton diziler yakınsak mıymış? O kadar dizi izledim ki, sonunda her şey birbirine benziyor zaten! Sen de benim gibisin, fark etmedin mi?”
Bir yanda dizilerdeki dramatik değişimler, bir yanda ise bana her gün yaşadığım monoton hayatın, yakınsak olmasının gerçekliği. Tıpkı diziler gibi, yaşam da bazı döngülerden ibaret.
Sonuç Olarak: Monoton Diziler Yakınsak Mıdır?
Evet, belki de gerçekten. Her hafta izlediğiniz dizinin baş karakterlerinin yaptığı hareketlerle, kendi yaşamınızdaki tekdüzeliği birleştiriyorsanız, o zaman “yakınsaklık” hakkındaki her şey doğru bir sonuçtur. Sonuçta hepimizin içinde bir drama, bir değişim arayışı var. Monoton dizilerdeki ana tema da aslında bu.
O yüzden biraz fazla takıldım bu konuda ama günün sonunda, monoton diziler gerçekten yakınsaktır. Hem de o kadar yakın ki, siz diziyi izlerken, o dizinin bir parçası haline gelebiliyorsunuz. Her şey birbiriyle bağlantılı, çünkü biz ne kadar monoton da olsak, hayat da sürekli bir şekilde “yakınsama” peşinde…